تبليغاتX
سیب گلاب


اگه بخوايم در مورد كلاس مردم شناسي فرهنگي و ويژگي هاي اون صحبت كنيم و همه اين خصوصيات و دسته بندي كرده و يه جمع بندي كلي ارائه بديم به نظر بنده به نتايج زير مي رسيم :

1 – كلاس از لحاظ  فيزيكي بسيار بسيار نامناسب بود به طوري كه آدم سر كلاس احساس خفگي شديد مي كرد و فكر مي كرد  در هم ريختگي شديدي نه در محيط  ظاهري كلاس بلكه در ذهن خودشم ايجاد شده . البته شايد بشه گفت تنها ويژگي مثبت فيزيكي اين كلاس اين بود كه چون قبلا به عنوان اتاق فيلم ازش استفاده مي شد داراي ديوارها و سقف آكوستيك بود كه اين مسئله هم باعث جلوگيري از ورود صداهاي مزاحم به داخل كلاس مي شد و هم همهمه هاي بچه ها داخل كلاس زياد آزار دهنده نبود .

2 – بچه هاي كلاس هم كه اكثرا همديگرو مي شناختن و شايد قريب به اتفاق مي دونستن كه درس و به مشكلي پاس خواهند كرد ، هم به خاطر تكاليف زياد مثل وبلاگ نويسي و انجام تحقيق ميداني  و عكاسي و پاور پوينت و هم به خاطر جزوه مشكل و با حجم بالا كه خواه ناخواه بايد مطالعه و حفظش كنن . ( البته هنوز هم بچه ها با اين مشكل آخري دست به گريبان هستن چون امتحان هنوز برگزار نشده )

3 – در مورد محتواي درس اگرچه استاد خيلي روي انسان شناسي و مردم شناسي تاكيد مي كرد همون طور كه قبلا ، هم در وبلاگم نوشتم و هم حضورا به خود استاد گفتم به نظر من نه تنها اين درس كه همه كساني كه ادعاي انسان شناسي دارند در واقع دارند جسد شناسي مي كنند چون  تنها چيزي كه بهش اهميت نمي دهند و اصلا مورد مطالعه قرار نمي گيره روح انسانه و حتما همه تائيد مي كنيد كه انسان بدون روح يعني جسد .

۴ – در مورد خود استاد ، ويژگي هاي شخصيتي ، نحوه تدريس و از همه مهم تر طرز برخورد و ميزان ارتباط با دانشجويان بايد گفت كه در كل فاضلي از اون دسته آدم هايي هست كه به ظاهرش خيلي اهميت مي ده و فرد خوش پوشي هست ، شخصيتش هم طوري رشد كرده كه همه رو از بالا مي بينه كه اين شايد ريشه در كودكيش داشته باشه و يا تحت تاثير شرايط محيطي و خانوادگي و خيلي چيزاي ديگه باشه ، نحوه تدريسش هم تفاوتي با اساتيد ديگه نداره سخن راني صرف .

و اما نحوه برخوردش با دانشجويان بايد گفت كه استاد شايد خيلي سعي مي كنه كه با دانشجوها صميمي باشه اما نمي دونم توي شخصيت فاضلي چي هست كه انگار هميشه يه پرده اي از نگفته ها بين دانشجويان و استاد وجود داره . البته به نظر من يكي از ويژگي هاي فوق العاده اي كه استاد فاضلي داره بالا بودن جنبه انتقاد پذيريشه چرا كه به ندرت پيدا مي شه استادي كه هر جلسه از بچه نظر سنجي كنه و نقاط ضعف و قوت كلاس و خودشه و بپرسه و بدون هيچ واهمه از دانشجويان چه تك تك و چه حضوري عذر خواهي كنه .

و نكته آخر معرفي كتاب در پايان هر كلاس توسط استاد بود كه حداقلش باعث مي شد ما هر هفته اسم چند تا كتاب و بشنويم حتي اگر هيچ وقت اونارو نخونيم .

پيشنهاد :
تنها پيشنهادي كه براي استاد دارم و در كلاس هم مطرح كردم اينه كه استاد هم مي خوان ما رو محقق كنن هم عكاس و هم وبلاگ نويس كه از عهده انجام يكي از اين كارها هم به نحو صحيح براومدن كار خيلي مشكليه ، در كلاس هاي ترم آينده بهتره هركس بنا به علاقه اي كه داره در يكي از اين سه حوزه فعاليت كنه كه باعث مي شه كيفيت كارها خيلي بالا بره .

در آخر هم دوست دارم به رشته مورد علاقه خودم عكاسي بپردازم و اين كه از استاد ممنونم كه در درسي كه اصلا فكر نمي كردم به عكاسي ذره اي ربط داشته باشه بهش بها داد و اميدوارم هيچ وقت عكس گرفتن و از تكاليف اين درس حذف نكنه .
به اميد اين كه همه در امتحانات اين ترم ( مخصوصا كساني كه مثل من ترم آخر هستن ) موفق باشيد !

+ نوشته شده توسط قاصدك در پنجشنبه ششم تیر 1387 و ساعت 9:32 |

فاطمه فاطمه است

فاطمه فاطمه است ...

+ نوشته شده توسط قاصدك در سه شنبه چهارم تیر 1387 و ساعت 10:40 |
 

                          

 

در اين گفتار دربارة نقد عقل دكارت در آثار فوكو و ليوتار سخن خواهم گفت. به عبارتي تعارض و تضادي كه بين مدرنيزم و پست‌مدرنيزم وجود دارد چرا كه مدرنيزم را دوراني مي‌دانيم كه جرقه اوليه آن با فكر دكارت به وجود آمد و به طوري كلي اگر نگاهي به تاريخ انديشه بشر بيندازيم مي‌بينيم كه با نگرش‌هاي خاصي كه هر جامعه‌اي به عقل داشته جهان‌بيني خاصي در آن دوره حاكم بوده است.

به عنوان مثال اگر به يونان باستان و دوره افلاطون نگاه كنيم مي‌بينيم كه افلاطون عقل را به عنوان جهان معقول مي‌بيند كه ما انسان‌ها تنها از طريق روش ديالكتيك مي‌توانيم به آن عقل دست پيدا كنيم. يا ارسطو به يك عقل فعال و منفعل قائل است. عقل منفعل عقلي است كه با حواس سروكار دارد و بايد خود را به آن عقل فعال برساند. در قرون وسطي، عقل در كنار ايمان قرار مي‌گيرد و حتي گاهي جايگاه ايمان از عقل هم فراتر مي‌رود.

اما نقطه عطفي كه عقل انسان را به عنوان يك عقل مستقل مي‌بيند با كوگيتوي دكارت شروع مي‌شود.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط قاصدك در شنبه یکم تیر 1387 و ساعت 11:14 |

و شریعتی زنده است و انگار هنوز گمشده ای دارد ...
بخوانید !

هر كسي گمشده اي دارد ،
و خدا گمشده اي داشت .
هر كسي دوتاست ،
و خدا يكي بود .
و يكي چگونه مي توانست باشد ؟
هر كسي به اندازه اي كه احساسش مي كنند ، هست ،
و خدا كسي كه احساسش كند ، نداشت .
عظمت ها همواره در جستجوي چشمي است كه آن را ببيند .
خوبي ها همواره نگران كه آن را بفهمد .
و زيبايي همواره تشنه دلي است كه به او عشق ورزد .
و قدرت نيازمند كسي است كه در برابرش رام گردد .
و غرور در جستجوي غروري است كه آن را بشكند .
و خدا عظيم بود و خوب و زيبا و پراقتدار و مغرور ،
اما كسي نداشت .
و خدا آفريدگار بود و چگونه مي توانست نيافريند .
زمين را گسترد و آسمان ها را بركشيد .
كوه ها برخاستند و رودها سرازير شدند و درياها آغوش گشودند .
و طوفان ها برخاست و صاعقه ها در گرفت .
و باران ها و باران ها و باران ها .
" در آغاز هيچ نبود ، كلمه بود و آن كلمه خدا بود " .
و خدا يكي بود و جز خدا هيچ نبود .
و با نبودن چگونه توانستن بود ؟
و خدا بود و با او عدم بود .
و عدم گوش نداشت .
حرف هايي هست براي گفتن كه اگر گوشي نبود ،‌نمي گوييم .
و حرف هايي هست براي نگفتن ،
حرف هايي كه هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمي آورند .
و سرمايه هركس به اندازه حرف هايي است كه براي نگفتن دارد !

+ نوشته شده توسط قاصدك در پنجشنبه سی ام خرداد 1387 و ساعت 11:41 |

و من شكستم !
نه فكر كني غرورم را يا دلم را
نه !
تمام من شكست
اصلا حالا نمي دانم هستم يا نه
نمي دانم وجود دارم يا از بين رفته ام
ذره ذره خرد شدم زير پاي جهالت
و حيف كه هيچ كس نفهميد شكستنم را
انقدر آرام و معصومانه شكستم و به زمين ريختم
كه انگار از همان ابتدا شكسته بودم
آهاي آرامش دنيا
بيا و بند بزن شكسته هايم را
آهاي خداي ارض و سماء
بيا و روبرويم بنشين و به چشم هايم خيره شو
بگو ، بگو كه مي فهمي مرا
و آن زمان كه ستاره هاي چشمم باريدن گرفت
دست محبتت را به سرم كش
بگو مي فهمم تو را بنده من
آهاي دنياي دني ، من تو را باور كردم
بيا و باورم كن
روي خوشت كجاست تا نشانم دهي
آهاي ظلماني دنيا
باورم نمي شوي و نمي خواهم كه باورم كني
آسمان ابري چشمم آرام آرام مي بارد
و من هنوز نمي دانم هستم يا نه ...


دلتنگي ...


آن روز كه از شوق تو مي جوشيدم                         
يك سينه ترانه در افق مي ديدم
روز دگر و آينه هاي حيران                                    
ديدند كه ذره ذره مي پاشيدم !

+ نوشته شده توسط قاصدك در سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387 و ساعت 14:33 |



از وقتي كه توي يه روز گرم شهريور ماه به دنيا اومد يكي روي چشماشو با يه پارچه سبز بست .
بقيه هر وقت مي ديدنش تعجب مي كردن ، پدر و مادرش هم گاهي اوقات از اين وضعيتش ناراحت بودن و شاكي ! خودشم بعضي وقتا براش سخت بود چون غير از اون پارچه سبز چيز ديگه اي از دنيارو نمي ديد ؛
اما با همه ناراحتيا حس خوبي داشت ، حس آدمي كه هميشه تو پروازه و هيچ وقت پاش رو زمين نيست ولي هرگز دليل اين حسشو نفهميد .
چندين و چند سال بعد كه به نظر خودش بزرگ تر شده بود رفت دنبال دانش و شد جوينده دانش ، تو همين جويندگي بود كه يقين پيدا كرد بايد پارچه رو كنار بزنه ، اما نمي دونم چي مانعش مي شد .
خلاصه اين كه به جاي جوينده ماهر علم به يك جنگنده ماهر تبديل شد . روزا براي عقايدش مي جنگيد و شبا بر ضد عقايدش و وقتي كه خيلي كلافه مي شد انگار همون دست مهربوني كه پارچه رو روي چشماش بسته بود آرومش مي كرد .
اما دنيا بالاخره كار خودشو كرد ، نمي دونم گوشه پارچه رو كنار زد يا نه ، دو سه ثانيه شد يا نشد ولي باخت همه اون سال هاي قبل و باخت ، فقط براي همون دو سه ثانيه اي كه دنيا رو ديد ...
حالا دوباره خودشه و پارچه سبز روي چشماش و همون وسوسه هاي هميشگي دنيا و از اون روز تا حالا به اين فكر مي كنه كه يعني مي شه نذر كنم و به چشمام دخيل ببندم تا هيچ وقت ديگه دنيارو نبينم !

+ نوشته شده توسط قاصدك در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387 و ساعت 8:22 |

نهج البلاغه


سلام آقاي شعار
سلام آقاي هوار
سلام آقاي سه طبقه
آقاي شش طبقه
آقاي نه طبقه
آقاي محلل
سهام كارخانه ات چند صد ميليارد ؟
ايشان فرزند فلاني اند !
قبول كن
به عدالت نمي رسيم
بگذار خودم را چيز خور كنم
آيا نمي بيني كه شهر حافظه اش را از دست داده است ؟
آي آقاي شاعر زبانت را گاز گرفته اي ؟
امسال همه چيز را
يا آبي ديديم يا قرمز
امسال هم انصاف هاي ما حسابي چرت زد
امسال وجدان هاي ما آنفولانزا گرفت
امسال در خيابان ولي عصر ( عج )
هيچ كس مثل خود آقا غريب نبود !
امسال به ساعت هاي كاسيو اطمينان كرديم
و نماز صبحمان قضا شد !
باري ، ما هرچه مي كشيم
از دست مرغ و بنز و ويلاست
اصلا گور پدر مال دنيا
رياضت كش به ويلايي بسازد
ما هرچه مي كشيم از اين هاست
اصلا با اين طرح چطوريد ؟
جان دادن از ما
طرح اقتصادي از شما
بيا به آفتابي نهج البلاغه برگرديم
چرا نهج البلاغه را جدي نمي گيريم ؟
مولا ويلا نداشت
معاويه كاخ سبز داشت
پيامبر به شكمش سنگ مي بست
امام سيب زميني مي خورد
البته به شما توهين نشود !


از نخلستان تا خيابان – علي رضا قزوه

+ نوشته شده توسط قاصدك در پنجشنبه شانزدهم خرداد 1387 و ساعت 11:47 |



تصديق مي كنيد كه از نظر اين دست شويي تكنولوژيك تفاوتي ندارد كه استفاده كننده از اين دستگاه مسلمان باشد يا مسيحي يا بي دين . ( و حالا مثل اين متفكران آر . دي ژورناليستي فرياد نكشيد كه فرقي هم نمي كند ! دست شويي ، شرقي و غربي ندارد ! )


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط قاصدك در شنبه یازدهم خرداد 1387 و ساعت 21:15 |

قلب پرتپش من !
اين قدر بي تابي مكن ؛ اين رسم دنياست درد و غم بي درماني ، روزگار همچنان مي گذرد و ما با قلب پاره پاره اما صادق در انتظار جرعه اي صداقتيم .
دل من ! بيا و اين روزها باور كن كه صداقت هيچ به درد من و تو نمي خورد . روزگار اعتماد به دو چشمت هم نيست ! اما من به چشم هايم اعتماد كردم و خواستم تا زيبايي ها را ببينم ،‌ زيبايي ها را ديدم اما هيچ كس به صداقت دلم و پاكي قلبم اعتماد نكرد .
دل شرحه شرحه من ! اگر مي تواني قدري صبور باش . دنيا دني است اما تو والايي ، آخر حيف تو نيست كه حسرت نداشتن را بخوري حتي اگر آن زيباترين و عزيزترين نداشته ها باشد و حتي اگر او نخواهد و تو غرق تمنا باشي !
صبور باش ، صبور ! شايد اشك هايم آرامم كند شايد ...

+ نوشته شده توسط قاصدك در چهارشنبه هشتم خرداد 1387 و ساعت 15:51 |

اكنون بنگر حيرت ميان عقل و عشق را !
اكنون بنگر حيرت ميان عقل را و جرات عشق را ! بگذار عاقلان ما را به ماندن بخوانند ...
راحلان طريق عشق مي دانند كه ماندن نيز در رفتن است ، جاودانه ماندن در جوار رفيق اعلي و اين اوست كه ما كشكشانه به خويش مي خواند .
عقل مي گويد بمان و عشق مي گويد برو ؛ و اين هردو را خداوند آفريده است تا وجود انسان در حيرت ميان عقل و عشق معنا شود ، اگر چه عقل نيز اگر پيوند خويش را با چشمه خورشيد نبُرد ، عشق را در راهي كه مي رود تصديق خواهد كرد ؛ آنجا ديگر ميان عقل و عشق فاصله اي نيست .
عجبا ! امام مامن كره ارض است و اگر نباشد خاك ، اهل خويش را يكسره فرو مي بلعد و اينان براي او امان نامه مي فرستند ... و مگر جز در پناه حق مامني هست ؟ عقل را ببين كه چگونه در دام جهل افتاده است و عشق را ببين كه چگونه پاسخ مي گويد :
آن كه مردم را به طاعت خداوند و رسول او دعوت مي كند هرگز تفرقه انگيز نيست و مخالفت خدا و رسول را نكرده است . بهترين امان ، امان خداست و آن كس كه در دنيا از خدا نترسد ، آن گاه كه قيامت بر پا شود در امان نخواهد بود و من از خدا مي خواهم كه در دنيا از او بترسم تا آخرت را در امان او باشم ...
اين قافله ، قافله عشق است و اين راه كه به سرزمين طف در كرانه فرات مي رسد راه تاريخ است و هر بامداد اين بانگ از آسمان مي رسد كه : الرحيل ، الرحيل . از رحمت خدا دور است كه اين باب شيدايي را بر مشتاقان لقاء خويش ببندد . اين دعوت فيضاني است كه علي الدوام ، زمينيان را به سوي آسمان مي كشد و ...
بدان كه سينه تو نيز آسماني لايتناهي است با قلبي كه در ‌آن چشمه خورشيد مي جوشد و گوش كن كه چه خوش ترنمي دارد در تپيدن : حسين ، حسين ، حسين ، حسين . نمي تپد ؛ حسين حسين مي كند .
شتاب كنيد كه زمين نه جاي ماندن كه گذرگاه است ... گذر از نفس به سوي رضوان حق . هيچ شنيده اي كه كسي در گذرگاه رحل اقامت بيفكند ؟ ... و مرگ نيز در اينجا همان همه با تو نزديك است كه در كربلا و كدام انيسي از مرگ شايسته تر كه اگر دهر بخواهد باكسي وفا كند و او را از مرگ معاف دارد ، حسين كه از من و تو شايسته تر است .
الرحيل ، الرحيل ، ياران شتاب كنيد .

+ نوشته شده توسط قاصدك در شنبه چهارم خرداد 1387 و ساعت 20:1 |